Lieve Mama

"Hallo. Staan mijn tepels gelijk?"

Review: Lady BlaBla – De Scholendag

Het Eurovisiesongfestival is weer begonnen. Ik durf mezelf best een bovengemiddelde fan te noemen, maar dan wel een beetje een passieve. Ik volg de hype vooraf vaak maar gedeeltelijk en de halve finales vergeet ik vaak te kijken, maar ik zorg wel dat ik weet wie er door zijn en als het Grote Moment daar is zal ik ook dit jaar weer juichend voor de buis zitten. Go Douwe! Met je arrogante rotkop.

db1350Vanmorgen keek ik een aantal optredens terug. Ik had de uitzending gemist en ik moet een beetje op de hoogte blijven, voor het geval mensen er over beginnen. Het wordt toch een beetje van je verwacht dat je hierover kunt meepraten, als homo zijnde.

Ik gebruik voor dit soort zaken graag YouTube. YouTube geeft namelijk automatisch suggesties voor andere filmpjes die je zou kunnen kijken, op basis van je getoonde belangstelling. Heel handig, want dan hoef ik zelf niet steeds op zoek te gaan. Naast het Eurovisiesongfestival geeft YouTube mij ook suggesties voor Ik Heb Het Nog Nooit Gedaan-fragmenten, live optredens van Kelly Clarkson en Holland’s Got Talent “performances”. Het is soms gewoon eng hoeveel het internet van je weet.

YouTube moet op een gegeven moment een duidelijk patroon in mijn kijkgedrag hebben gevonden en stelde voor om Lady BlaBla – De Scholendag (Euphoria cover) te kijken. Het is nu bijna een uur later en ik zit hier nog steeds zó mee in mijn hoofd, dat ik het graag even van me af wil schrijven.

In het filmpje vertelt Lady BlaBla dat het binnenkort Scholendag is, wat inhoudt dat alle zeven scholen uit Zwanenburg en Halfweg bij elkaar komen. Het is voor het eerst in de geschiedenis van dit duo-dorp dat dit gebeurt en Lady BlaBla is hier enorm enthousiast over. Ik heb even uitgezocht wie Lady BlaBla precies is en het blijkt dus een heteroseksuele man te zijn die zich graag als vrouw verkleed om als boegbeeld van gepest Nederland te dienen. Zowel zijn vrouw als zijn dochter zijn hier helemaal oké mee. Lady BlaBla verwierf bekendheid met zijn (haar?) deelname aan Holland’s Got Talent. Hij ontving niets dan lof van de jury omdat hij de keuze had gemaakt al zijn talent in te zetten voor dit nobele doel.

Maar goed, het filmpje dus. Nadat Lady BlaBa mij heeft uitgelegd dat het binnenkort Scholendag is, zingt ze een nummer om dit te vieren. Het is een cover van Euphoria, het winnende lied van het Eurovisiesongfestival in 2012. Maar dan met een (vermoedelijk zelfgeschreven) tekst. Ik zal hier verder geen commentaar op leveren, want we hebben allemaal wel eens een dag dat het schrijven gewoon niet zo goed lukt. Wel wil ik nog even aangeven dat ik heb genoten van de positiviteit in het nummer; er werd gerept over een opkomst van “meer dan duizend mensen bij elkaar.” Als dat geen optimisme is.

Ik weet niet wat ik nu het meest choquerende vind:
– dat dit de halve finale heeft gehaald van een zoektocht naar Nederlands talent,
– dat dit een heteroseksuele vader in een roze glitterjurk is,
– dat dit een serieus onderdeel van een anti-pestcampagne is, of;
– dat Youtube al van tevoren wist dat ik dit leuk zou vinden.

Advertenties

Review: Elstar

Sinds kort spaar ik koopzegels van de Appie en dus ga ik de laatste tijd extra graag boodschappen doen. Aangezien ik vind dat ik wat gezonder bezig moet zijn (ik word morgen alweer een kwart eeuw) besloot ik laatst wat appels te kopen.2012_elstar_appels_groot_wideCrop

Ik wist: er bestaan verschillende soorten, namelijk rode en groene. Wat ik niet wist, is dat de rode en groene appels vervolgens weer verder op te delen zijn in trefwoorden als zoet, zuur, hard, melig en fris.
Ik zou een rode appel kopen. Zoveel had ik al besloten voordat ik de deur uit ging. Maar toen ik mezelf zo voor het schap vond, sloeg de twijfel plots toe. Want: welke rode?
Na een uitgebreide analyse van kleur en grootte en met een beetje hulp van de verhelderende stickers met trefwoorden, besloot ik een Elstar en een Fuji mee naar huis te nemen. Elstar omdat de naam me vagelijk bekend voorkwam en ik die volgens mij wel lekker vond, en een Fuji omdat die me wel gezellig leek.

Dit is inmiddels twee dagen geleden. In het licht van mijn eigen twijfel en de hoop deze bij jullie te ontnemen, heb ik besloten een review van de Elstar te schrijven. De Fuji volgt misschien later, want die eet ik morgenochtend pas op als verjaardags-ontbijt.

Elstar Review
De oranje sticker omschreef de appel als “aromatisch & friszoet”. Heel eerlijk gezegd heb ik hier weinig aan toe te voegen. Dat is, als ze met “aromatisch” bedoelen dat de smaak een beetje in je tandvlees trekt waardoor je tot een half uur na het nuttigen van de vrucht nog kunt nagenieten van de friszoete smaak. Ik geef deze appel een acht.

De beste tip die ik jullie kan meegeven, is: lees gewoon zorgvuldig de stickertjes. Dan kan het volgens mij eigenlijk niet misgaan. Tenzij je bij de Appie aan de Jan van Galen je boodschappen doet, want daar heb ik een aantal stickertjes verwisseld. Om het spannend te houden.

De afzuigkapfilter

Eén keer per maand is het bij mij thuis tijd voor de grote schoonmaak. Meestal houd ik het alleen bij het verschonen van mijn bed en het verzamelen van de vieze sokken in mijn kamer, maar gisteren pakte ik het totaal anders aan. Mijn huisgenoot – die jullie misschien nog wel kennen als bedenker van het Poepboek – kwam er namelijk achter dat de afzuigkap boven het fornuis open kan. De glinsterende kleverigheid die we daar aantroffen is nog het best te vergelijken met een natte suikerspin. Alleen was het geen suikerspin maar vijf jaar oud vet. En het was trouwens ook niet roze maar bruin. Aan de binnenkant van de afzuigkap zat een soort van schuimrubberen folie geklemd dat gelukkig gewoon vervangen kon worden.

Een tochtje naar de kluswinkel volgde. Het lukte me niet helemaal om uit te leggen wat ik nodig had (“een soort sponzige plaat die je in je afzuigkap kan schuiven”) en dus probeerde de beste man mij een stoffen insectenhor te verkopen. “Als je die dubbelvouwt en een beetje op maat knipt, kom je vast een heel eind”. Ik zei toch even bij de Blokker te gaan kijken maar beloofde terug te komen als ze daar ook niet hadden wat ik zocht.

Gelukkig bleek het gewoon te bestaan: Universeel afzuigkapfilter, per twee verkocht. Ik griste het uit de schappen en wandelde trots naar de kassa, terwijl ik de gebruiksaanwijzing op de achterkant doornam. Ik citeer: “Na gemiddeld drie maanden is bij normaal gebruik, het filter verzadigd, dat wil zeggen vol met vet. Het filter neemt dan geen vet meer op.” Ik schrok zo hard dat een vrouw die in een gangpad stiekem een doosje openpeuterde verbaasd opkeek om te zien waar die kreun van verafschuwing vandaan kwam.
Drie maanden.
Ik woon hier al vijf jaar.

Gelukkig is het allemaal goed gekomen. De kap is geboend en de filter vervangen. Ik kwam er zelfs achter dat het klepje van mijn afzuiger, waarvan ik altijd heb gedacht dat het donkergeel was, gewoon van glas bleek.

Die avond at ik patat bij de snackbar.

Winactie: 2 kaartjes Spa Zuiver

Wat vliegt de tijd toch. Het lijkt pas gisteren dat mijn eerste winactie plaatvond. Maar het is toch echt bijna een jaar geleden. Trouwens, de hoofdprijs (een kuipje fritessaus van de McDonalds ) is nooit geclaimd door de winnares. Wel heb ik hem al die tijd bewaard, dus mocht iemand er alsnog interesse in hebben dan kan hij of zij hem deze week komen afhalen. In ruil voor een flesje wijn.

winactie spa zuiver

Vandaag een nieuwe winactie. De jackpot? Twee gratis toegangskaartjes voor Spa Zuiver in Amsterdam, geldig tot en met aanstaande dinsdag (22 september). Dat is dus al heel erg bijna.
Serieus?
Ja, serieus.

Mijn huisgenoot ziet zelf de mogelijkheid niet meer om ze nog te gebruiken. En helaas moet ik het ook aan me voorbij laten gaan. Ik ben namelijk heel preuts. De laatste persoon die mij naakt heeft gezien, is mijn moeder – en dat was toen ze twintig jaar geleden mijn billen afveegde. Maar ik doe heus wel mijn best wat minder preuts te worden. Stapje voor stapje. Zo liep ik laatst een rondje naakt door het huis toen er niemand thuis was en heb ik van de zomer een shirtje in de winkel gepast – zonder eerst het pashokje in te gaan. Maar in mijn zwembroekje door een sauna wandelen waar ik in principe mijn leraar Duits van de middelbare school tegen zou kunnen komen, gaat me nog wat ver. Goed nieuws voor jullie, dus.

Twee gratis toegangskaartjes voor Spa Zuiver in Amsterdam, geldig tot en met aanstaande dinsdag (22 september). Badkleding-dag, dus als je niet helemaal comfortabel bent met je geslachtsdeel kun je het gewoon bedekt houden.

Hoe doe je mee? Dit kan op twee manieren.

  1. Ben jij een man, 25-32 jaar en zou jij jezelf als “levenslustig”, “avontuurlijk” of “groot geschapen” omschrijven? Stuur een foto van jezelf waarin jij mij laat zien hoe preuts jij in ieder geval níet bent. Ben je een vrouw of een lelijke vieze dikke vette oude man? Kies dan optie twee.
  2. Vang in één of twee zinnen waarom jij dit saunabezoek verdient. Ben jij écht even toe aan dat lekkere dagje ontspanning omdat je strak staat van het wachten op die HIV-uitslag? Heeft je dochter het je nooit helemaal vergeven dat je haar schildpad levend hebt begraven omdat je het verschil tussen “dood” en “winterslaap” niet wist? Heb jij een vettige probleemhuid die wel een stoombeurt kan gebruiken? Vertel het me.

Onder alle inzendingen kies ik hoogstpersoonlijk de gelukkige. Wees er snel bij, want de winnaar wordt vanavond 21 september om acht uur bekend gemaakt.

Shoplog #1

Ik heb iets nieuws ontdekt. Of althans, het is niet nieuw, maar ik hield me er eerder niet zo mee bezig; shoplogs kijken. Voor zij die niet weten waar ik het over heb: een shoplog is een filmpje waarin je laat zien welke rotzooi uit de Action jij je huis binnen hebt gesleept.

Ik ben er nog niet helemaal achter wát nu precies de reden is dat ik van mezelf moet blijven kijken, maar ik vermoed dat het iets te maken heeft met mijn obsessie voor andermans taalgebruik. Het zit namelijk zo; in elke shoplog laat de shoplogger in kwestie het woord “schattig” meerdere malen vallen. Maar om te verbloemen dat er aan ctrl-c ctrl-v journalistiek wordt gedaan, verbloemen ze dit door ieder hun eigen synoniem te gebruiken. En dat is fascinerend, want er komen termen langs waar ik zelf nooit op gekomen was. Ik houd deze woorden in een boekje bij en hoop deze op een dag voor te mogen dragen. Een kleine greep uit mijn verzameling; (super)cute, (super)snoezig, (super)lief, (super)nice en adorable (ik heb nog niemand kunnen vinden die “superadorable” zegt).

Als reactie op mijn nieuwe verslaving, presenteer ik vandaag mijn eigen shoplog.

Paprika, €0.65 per stuk

AH paprika

Deze dieprode paprika kocht ik vandaag bij de Albert Heijn. Voor minder dan een euro kon ik hem niet laten liggen. Het toeval wil dat ik dol ben op paprika’s en er van de week ook al een kocht, maar toen een gele. Ik las trouwens op de verpakking van Fred & Ed snoeppaprikaatjes dat alle paprika’s eerst groen zijn, maar afhankelijk van het ras vervolgens rood, geel of oranje kleuren. Doe er je voordeel mee.

Krokante vissticks, €1.59

AH vissticks

Je kunt mij midden in de nacht wakker maken voor een krokante visstick. Voor een sompige trouwens ook, ik ben de moeilijkste niet. ’s Winters eet ik ze het liefst uit de oven of de koekenpan, maar met deze tropische temperaturen lik ik hem het liefst koud, als een ijsje. Let wel; voorgegaarde zijn in dit geval het beste. Je kunt natuurlijk ook verse nemen, maar ik weet niet precies welke vis je nu wel en niet rauw kunt eten zonder ziek te worden.

AH Basic Toiletppaier 3-laags, €2.29

AH wc papier

Ik ben een planner: ik denk vooruit. Dus logischerwijs kon ik, na de paprika en de vissticks, het wc-papier niet laten liggen. Met maar liefst acht rollen zit ik voorlopig gebakken. Ook handig om het aanrecht mee af te nemen, en met een beetje tonic doet het prima dienst als gezichtsreiniger.

Konijnenvoer, €2.49

AH konijnenvoer

Hapje voor mij, hapje voor Thijs. Men reageert vaak verbaasd als ik ze vertel dat de Albert Heijn konijnenvoer verkoopt, maar het is toch echt zo. Fit Ami bevat “gecheleerde mineralen”. Dat betekent dat de mineralen omhuld zijn met een eiwitmantel voor een betere opname. Ik heb werkelijk geen flauw idee wat het precies betekent, maar het klinkt gelukkig niet heel eng. Ze verkopen trouwens ook zaagsel en stro bij de Appie, maar dat heb ik nog op voorraad.

Plakstift, €1,29

AH lijm

Ik zeg altijd maar zo: er gaat niets boven een goede plakstift. Behalve een krokante visstick dan.

Geheel in de stijl van een goede shoplog, voel ik mij nu verplicht om te vragen van welke van bovenstaande producten jullie binnenkort een recensie willen lezen. Reacties kunnen hieronder gedropt worden. Wees gegroet!

De gezelligste toiletrolhouders

Ik denk dat ik wel durf te stellen dat toiletpapier een van mijn favoriete producten is. En afgaande op hoe gretig het aftrek vindt onder mijn gasten, ben ik daar duidelijk niet de enige in. Maar wat is nou toiletpapier zonder een leuke houder? Als ik later oud en rijk ben, wil ik er zeven. Eén voor elke dag van de week. En omdat een goede voorbereiding het halve werk is, heb ik alvast een selectie gemaakt van de leukste exemplaren die ik door de jaren heen tegen ben gekomen.

Voor de sterke, onafhankelijke vrouw

maandagBeter te veel dan te weinig. En met deze kekke houder (waar maar liefst twee rollen tegelijk in passen) weet je zeker dat je nooit zonder komt te zitten. De kleur rood is natuurlijk altijd goed. Mocht je helemaal in een dolle bui zijn, zou je zelfs twee verschillende soorten wc-papier kunnen gebruiken. Zo blijft het iedere keer weer spannend welke je nu weer zult gebruiken en eindigt het toiletbezoek met een klapper.

Voor de echte likkepot

dinsdagWat leuk, zo is het net alsof je je bips schoonveegt met een tongetje. Maar het wordt pas écht geinig wanneer je vochtig toiletpapier in dit guitige houdertje stopt. Zo maak je van elke keer vegen een klein feestje. Makkelijker kunnen we het niet maken, wel leuker.

Voor de boswandelaar
woensdag

De zomer komt er weer aan. Met deze muurbrede boom breng je dit ook een beetje naar het kleinste kamertje. Je gasten kunnen zo direct zien dat jij in nauw contact met de natuur staat. En papier is natuurlijk van bomen gemaakt, wat een grappige touch! Ook handig; met deze houder kun je precies zien hoeveel rollen je nog hebt. Zo voorkom je dat je zonder komt te zitten.

Voor de multitasker
donderdag

Ik zeg poepen, jij zegt lezen. Breng deze twee samen in dit praktische rek, dat in al zijn eenvoud een super multifunctionele eyecatcher blijkt! Zo heb je altijd je Margriet, Libelle of Vriendin binnen handbereik en hoef jij je nooit te vervelen. Niet per ongeluk het verkeerde papier gebruiken! Dan kun je de tijdschriften niet meer gebruiken om mooie collages van te knutselen.

Voor de Xenos-boeddhist
zaterdag

Dat een toiletrolhouder helemaal niet saai hoeft te zijn, bewijst dit mieterse exemplaar met oosterse print. Lekker spiritueel. Tip: Perfect te combineren met een geurkaarsje (bij voorkeur lavendel) in de vorm van een lotusbloem. Gewoon bij de Xenos te verkrijgen, maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.

Voor de poezenvrouw
zondag

Jij bent een echte poezenliefhebber, en dat mag iedereen weten. Mocht je bang zijn dat de kattenbak in de hoek van de kamer of de haren op de bank nog niet genoeg weggaven, dan is dit echt de houder voor jou. Je kunt hem zelfs een naam geven, als je wilt. Mocht je creatief uitgeput zijn van al het punniken en zelf even niets kunnen bedenken, wil ik bij dezen graag Minoes voorstellen.

Voor wie al genoeg aan het hoofd heeft
4837038118bb8601f525286d2f026573

Jij hebt het al druk genoeg met overblijfmoeder zijn, Koffietijd kijken en zorgen dat het eten om zes uur op tafel staat. Waarom zou je het jezelf dan nog moeilijker maken? Verdwaal niet langer in je eigen huis; dankzij dit prachtexemplaar met verhelderend opschrift weet je zeker dat je goed zit.

Voor het lekker gekke mens
vrijdag

Mijn persoonlijke favoriet. Een vrolijke koe op het toilet, lekker gezellig en een beetje gek. Net als jij.

Kale koppen

Natuurlijk scheer ik mezelf ook weleens. Mijn gezicht, bijvoorbeeld. Borstharen hoef ik nog niet te scheren, want die zijn op een hand te tellen. Dus die pluk ik er zo eenmaal per maand uit met een pincetje. Maar weet je waar ik nou zo moeilijk bij kan? Dat er mensen zijn bij wie het scheren van hun hoofd een dagelijkse bezigheid is.

kale man

Ik stond gisteren in een overvolle tram. Ik kreeg niet echt de mogelijkheid om de bedwelmende geur van zweet in mij op te nemen, want mijn aandacht was al snel volledig gefocust op het achterhoofd van de man voor mij. Die glansde en glom als een nat kabouterpiemeltje, maar wel alleen de bovenkant. Want als je goed keek – écht goed keek – zag je dat er aan de zijkanten van zijn hoofd hele kleine stoppeltjes zaten. Die stoppels waren vermoedelijk niet heel veel ouder dan een dag.

Ik heb nooit eerder de behoefte gevoeld om iemands hoofd te likken, maar gisteren was dat moment toch weldegelijk daar. En dan met name de stoppels. Niet vanwege de smaak, die kon ik wel raden. Het ging me om de structuur langs mijn tong. Gelukkig wist ik me te beheersen. Maar mocht iemand met een kaal hoofd dit lezen en mij toestemming willen geven zijn hoofd te likken: contactgegevens staan bovenin.

Ik vind het bijvoorbeeld ook heel raar om me te beseffen dat er nog steeds mensen zijn die in hutten wonen en iedere dag opnieuw op hun eigen voedsel moeten jagen. Of fabrieksmedewerkers in China die uit het raam springen omdat ze depressief zijn, om vervolgens opgevangen te worden door netten die daar preventief hangen en weer door moeten werken. Maar dat is allemaal zo ver weg. En mannen die met enige regelmaat hun hoofd scheren kaal scheren, dat is iets waar je eigenlijk gewoon elke dag mee geconfronteerd wordt. Maar nooit echt bewust.
Althans, ik niet.