Karbonade

door Vinnerd

Lieve mama,

Allereerst: bedankt voor de karbonades. Ik had ze meteen alle drie ingevroren toen ik thuiskwam, individueel dankzij mijn nieuwe Small Resealable Freezer Bags. Wat een uitvinding. De evolutie heeft ons ver gebracht.

Vandaag stond er karbonade op het menu, zo bedacht ik me rond een uur of vijf. Helaas waren ze nog bevroren. Gelukkig stonk ik niet heel erg toen ik vanmorgen opstond, en dus had ik nog niet gedoucht. Dus heb ik een karbonade met Small Resealable Freezer Bag en al meegenomen opdat hij sneller zou ontdooien onder het warme water. Nu durf ik te zeggen, ik heb een stuk of wat studentenkookboeken liggen maar geen ervan rept over deze Gouden Tip, dus ben ik best een beetje trots op mijn tijdbesparende bevinding. En het was nog gezellig ook.

Helaas was mijn karbonade totaal mislukt. Het streven was sappig, het resultaat soppig. Misschien had ik het zakje toch niet zo goed afgesloten. Ik zet nu toch wat vraagtekens bij de uitspraken van Rudolph van Veen (de hoog geblondeerde homo-kok met vrouw en kinderen). “Koken is passie, koken is gevoel.” Mooi niet dus. Niks van waar. Er was passie tussen mij en de karbonade. Hij heeft me naakt gezien. Ik heb hem gemasseerd en gekneed totdat ik zeker wist dat hij volledig ontdooid was. En dan toch mislukken.

Als je me nu zou willen excuseren, ik ga mijn bapao broodjes gaar stomen door ze in een vergiet boven een pan kokend water te hangen. Passie, gevoel. Hmpf. Koken is improviseren, koken is kut.

Nou doei he.

Advertenties