Bakvet

door Vinnerd

Lieve mama,

Zojuist dacht ik bij mezelf ‘Kom. Je hebt honger en je hebt alle ingrediënten in huis. Doe eens gek en bak een pannenkoek.’ En zo geschiedde. Met mijn geruite roze schort voor heb ik lopen kloppen als een malle, om zelfs het laatste klontje op te laten gaan in het grotere geheel van het beslag.

Toen ik klaar was met het mixen en matchen van de verschillende ingrediënten, kon het echte werk beginnen. Maar uitgerekend op het moment suprâm kwam ik erachter dat ik geen boter meer had. Of olijfolie. Dus paniek, tranen, ontkenning en toen woede, tot ik me bedacht dat er vast nog wel wat oud frituurvet in de friteuse zou zitten. Nood maakt bruine bonen zoet en honger breekt wet, dus daar heb ik mijn pannenkoekjes in gebakken.

Oh, en nu we het er toch over hebben, ik heb als kind ooit een keer koekjes gebakken met bakvet in plaats van roomboter. En die heb ik je toen gevoerd. Even dat je het weet.

Je zou het karma kunnen noemen. Dat hele what goes around, comes around is hier heel erg van toepassing. Ik hoor het God al denken; ‘Je moeder bakvet? Jij frituurvet. Het maakt me niet uit hoe, maar vreten zal je het, kreng.’

Nu eet ik dus frituurvetpannenkoeken en kijk ik oude afleveringen van 24 uur met… terug. En hoewel ik weet dat het programma om de inhoud gaat en ik een oppervlakkige pannenkoekenbakker ben dat ik er überhaupt bij stilsta, toch ontstond er in mijn hoofd een vraagstuk waar ik maar geen antwoord op kan vinden. En dus gooi ik hem maar gewoon de wereld in. Komt ie:

Denk jij dat Wilfried de Jong vroeger wel eens Wilpatad werd genoemd? Met z’n gekke aardappelhoofd.

Advertenties