Blikopener

door Vinnerd

Soms heb je gewoon van die dagen dat alles lukt. Dat het allemaal vanzelf lijkt te gaan. Dat je zonder extra inspanningen te verrichten precies komt waar je wezen moet. Dat je alleen maar achterover hoeft te leunen en het leven zijn beloop te laten, omdat het allemaal toch wel goed komt. Zo’n dag had ik vandaag niet.

Ik heb mezelf getrakteerd op een luxueus diner bestaande uit wraps. En dat was het eigenlijk alweer. Maar wel hele lekkere wraps. Met paprika, ui, crème fraise en een of ander poedertje dat ik aan moest maken met water. Het was behoorlijk pittig en ik ben dan ook bang dat dit een burn twice wordt. Vanavond tijdens het eten, en morgenochtend op de wc. Ring of fire, ik zeg het je (waarmee ik doel op mijn roodgloeiende kringspier, mocht dat niet duidelijk zijn).

Oh, en mais. Vergeet ik bijna de mais. Die zat er ook in. Normaal gesproken ga ik altijd voor Bonduelle Crispy Mais, omdat ik die het lekkerste vind. En er was nog een reden maar die ontschoot me even toen ik in de supermarkt stond. Dus toen ik zag dat ik voor de helft van de prijs twee keer zoveel kon hebben door een ander merk te kiezen, zwichtte ik direct.

En toen kwam ik thuis en toen ging ik koken en toen had ik de mais nodig dus toen pakte ik het blik uit mijn tas en toen wilde ik hem openmaken maar toen zag ik dus dat er geen lipje op zat. Bonduelle heeft van die lipjes op zijn blik, kun je hem zo opentrekken zonder blikopener te gebruiken. Dat was dus reden twee dat ik altijd voor Bonduelle ga, want ik heb geen blikopener. Maar dat was me even ontschoten.

Maar, dacht ik bij mezelf, geen nood. Dit varkentje heb ik vaker gewassen. Men neme een mes. Men rammen het mes met volle kracht een paar keer in het blik, zodat er een opening ontstaat. Ik doe voor de zekerheid altijd een zonnebril op tijdens deze bezigheid, omdat ik visioenen krijg dat het mes afbreekt en zo mijn oog inspringt. En aangezien ik niet zeker weet of dat mijn voorspellende gave is, of mijn paranoïde gedachtegang, kies ik maar gewoon het zekere voor het onzekere.

Als je een gat hebt gemaakt, pak je een schaar. Hiermee maak je het gat nog wat groter en knip je een flapje in het blik. Heus, het gaat. Zelfs met die goedkope Hema-schaartjes, en ik kan het weten, want ik gebruik goedkope Hema-schaartjes.

Dat flapje, dat is je toegang tot de inhoud van het blik (in mijn geval dus mais). Wat je doet, is: je klemt de schaar stevig om het flapje, maar niet zo stevig dat je het afknipt. En dan draai je de schaar rond. Misschien dat je het nu niet beeldend voor je ziet, maar ik nodig een ieder uit het eens te proberen. Je rolt het blik zo open, als het ware. En na een paar slagen heb je een gat dat groot genoeg is op met een lepel de inhoud eruit te lepelen.

Hoe ik deze vaardigheid tot in de puntjes heb geperfectioneerd? Ik heb wel vaker een blik moeten openen zonder blikopener. Dat bedacht ik me toen ik het blik open had. En toen bedacht ik me ook dat ik dit uiteindelijk zo zat was, dat ik maar gewoon een blikopener heb gekocht. En dat die gewoon achter in mijn bestekbak ligt. Maar dat was ik even vergeten en ik had niet goed genoeg gekeken.

Advertenties