Bobbel

door Vinnerd

Lieve mama,

Eerlijk zeggen: heb je mij als baby ooit van het ledikantje laten vallen?

Ik heb een zeer vreemd gevormde schedel. Achter op mijn hoofd zit een hele rare bobbel en vlak daarboven zit een deuk. Alsof iemand met zijn vinger heel hard mijn zachte babyschedel heeft ingeduwd. Ik zeg niet dat jij dat hebt gedaan, want dat weet ik niet zeker, maar het kuiltje is ongeveer net zo groot als een duim. Jouw duim. Toevallig he? Toevallig.

Maar daar houdt de bizariteit niet op. De bovenkant van mijn hoofd loopt een beetje in een punt. Net als Bert. En dan kom ik weer: alsof iemand me bijna liet vallen maar op het laatste moment kans zag me bij mijn hoofd te grijpen.

Ik krijg zeer diverse reacties op mijn mismakingen. Zo ben ik in het park een keer gemasseerd door een vriendin die in walging en afschuw haar handen terugtrok toen ze bij mijn bobbel kwam. ‘Gadver! Wat zit daar?’ Soms vraagt men hoe ik er aan kom. Wat ik dus niet weet, maar wel een hele vervelende vraag vind. ‘Goh, het valt me op dat je slechts vier vingers hebt. Hoe komt dat?’ Een beetje in die trant. Alsof ik ooit iets heftigs heb meegemaakt. Maar ik heb niks heftigs meegemaakt. Het is dus meer alsof ik zes vingers heb. Gewoon, ik heb het gewoon. Weet zelf ook niet waarom.

Gelukkig valt het geheel niet zo op. Het zou pas echt vervelend worden als ik kaal word, maar dat is sowieso al vervelend, tenzij je het kunt hebben. Omdat je niet het hoofd van een alien hebt, bijvoorbeeld.

Ik wil geen bobbel op mijn hoofd
Ik wil geen bobbel in mijn nek
Want het gaat wel om de bobbel
Maar het gaat ook om de plek

Advertenties