Afbakbroodjes

door Vinnerd

Ik liep vanmiddag in de stad. Ik wilde een nieuwe broek hebben. Nu heb ik heus wel broeken, maar ik wilde er nog een. Niet dat ik die dingen verzamel maar dat doet er verder ook eigenlijk helemaal niet toe.

Ik wipte de H&M in. De H&M en ik hebben een haat-liefde verhouding. Ik hou van de H&M maar de H&M haat mij. Hij heeft nooit precies wat ik wil en als hij dat wel heeft is het nooit precies wat ik kan betalen. Of dan precies weer niet mijn maat.
Toch had ik vandaag geluk. Mijn maat, mijn kleur, binnen mijn budget én er was een pashokje vrij. Hulde. Toen ik de broek aanhad, voelde ik plots mijn buik rommelen. Nu rommelt hij wel vaker en uit ervaring weet ik inmiddels; honger. Dus zo maar een patatje halen.
Maar terwijl ik mezelf (en ook een klein beetje de broek) van alle kanten stond de bewonderen, bedacht ik me opeens dat het vreemd was dat ik honger had. Ik meende mij toch echt te herinneren vier afbakbroodjes in de oven geschoven te hebben, nog geen uur geleden. Vlak voordat ik onder de douche stapte.
En dat had ik inderdaad gedaan.
Ik heb ze er alleen nooit uitgehaald.
Nog nooit zo snel een broek uitgetrokken. Of misschien ook wel, maar nog nooit zo snel daarna weer een andere broek aangetrokken. Ik heb hem maar gewoon in het pashokje laten hangen en ben de trappen afgerend (veertig stuks!!!!! ongeveer).
Leuk, zo’n gigantische H&M, maar niet als je haast hebt.

Mijn hele keuken stond blauw en de broodjes waren zwart. Met een dikke, hele dikke laag pindakaas best binnen te houden, maar lekker was het niet. Straks weer terug de stad in om te kijken of mijn broek er nog hangt.

Ik wil een oven met een timer. Zo eentje die automatisch uitspringt.

Advertenties