Leuk zoals je bent

door Vinnerd

Ik maakte laatst een superleuke grap tegen iemand. Ik zei: ‘Goh, ik zou best weleens een hippe nicht willen zijn.’ Hierop reageerde de persoon in kwestie met: ‘Ach welnee, je bent juist leuk zoals je bent.’

Met andere woorden: je bent inderdaad geen hippe nicht.

De grap was dat ik mezelf wél een hippe nicht vond.
Alsof Yolanthe Sneijder-Cabau van Smit-Kasbergen zou zeggen: ‘Goh, ik zou best weleens in staat willen zijn om van eten stront te maken.’ Dat is grappig, want dat kan ze al. Vermoedelijk is dat ook meteen het enige dat ze kan, maar toch.
Waarom maakte ik dan die grap? Vissen naar complimentjes, natuurlijk. ‘Ach welnee, dat ben je al! Superhip! Love you long time!’
Dus daar werd ik even keihard onderuit gehaald door een goedbedoelde opmerking. Het is een beetje vergelijkbaar met een kunstenaar die in een dipje zit. Hij schildert, maar heeft niet het gevoel dat het hem nog net zo goed lukt als vroeger. Al zijn eigen werk is lelijk, mislukt.
Deze schilder, laten we hem voor het gemak maar even Ullulah noemen, zegt tegen een vriend: ‘Potverdikkie. Ik zou zo graag eens een prachtig landschap schilderen.’
En dan reageert die vriend in kwestie met: ‘Ach welnee, het is juist leuk zoals je het nu doet.’
Dus met andere woorden: het is inderdaad geen prachtig landschap.
Sorry maar dat troost niet, hoor.
Ik weet dat dit de tweede keer is dat ik zeur over gebruik van het woord leuk, maar ik heb er gewoon echt een ballenhekel aan.
Ga voor de grap eens naar de Coolcat en pas kleding. Sowieso zal er een verkoopster naar je toe komen, en sowieso zal ze zeggen: ‘Ja, leuk. Staat leuk. Heel leuk.’
Dan hoef ik het al niet meer.
Nou hoef ik sowieso niets van de Coolcat, want ik ben de leeftijd van negen jaar inmiddels lang en breed gepasseerd, maar toch. Even een punt maken.

Zullen we met z’n allen afspreken het gebruik van dit woord wat in te dammen? Zou ik heel leuk vinden.

Advertenties