Ketchup

door Vinnerd

Heb ik wel eens verteld dat ik dol ben op ketchup? Nou, dat dus.
Vandaag dacht ik mezelf eens lekker te verwennen en dus ging ik om een uur of zeven naar de Dirk om een fles Heinz te kopen. Dat was uiteraard niet de enige reden dat ik daar was, maar wel de voornaamste trigger. Eenmaal in de supermarkt, bedacht ik me dat mijn zonnebril nog bij een vriend lag en dus belde ik hem op of ik hem op kon komen halen. Dat mocht.
Dus met boodschapjes – waaronder een glazen fles Heinz tomatenketchup van €1,37 – naar hem toe. Voor mezelf had ik al een maaltijdsalade, bapao broodje en een reep chocolade mee, dus ik was voorzien. Hij niet. Of ik nog even mee wilde lopen naar de Albert Heijn op de hoek.
Ik pakte mijn spullen en waggelde gewillig achter hem aan. Eigenlijk pas bij de kassa realiseerde ik me dat ik met een tas vol betaalde boodschappen in de rij stond. En ik had het bonnetje niet. Nu was ik uiteraard niets illegaals aan het doen, maar toch. Als ze zouden vragen of ze even in mijn tas mochten kijken, moest ik uitleggen waar ik die glazen fles Heinz tomatenketchup vandaan had.
Het kassameisje scande de bokworsten (mijn vriend wilde bokworsten eten, ik durfde niet te vragen waarom), de gekookte kip (of gerookte, een van de twee) en de sla.
Gedraag je zo natuurlijk mogelijk, zei ik tegen mezelf. Doe niet verdacht.
Ik klemde mijn handen stevig om mijn tas en probeerde oogcontact te vermijden. Zodra er betaald was, pakte ik de boodschappen en probeerde zo nonchalant mogelijk naar buiten te lopen. Bij de uitgang stond een kale man, gladgeschoren en strak in pak.
‘Goedenavond’, zei hij toen we hem voorbij liepen.
‘Goedenavond’, zei ik terug, want zo ben ik opgevoed.
En we liepen door, terug naar zijn huis. Pak van mijn hart.
Na een jolige avond bedankte ik voor de gastvrijheid (waar ik niets van meende aangezien ik zelf mijn thee moest zetten, ik hoop dat desbetreffende persoon dit leest) en pakte ik mijn tas. Nadat ik had nagelopen of ik alles had (portemonnee, telefoon, sleutels, glazen fles Heinz tomatenketchup), stapte ik de zwoele zomeravond in. Onderweg was ik al druk bezig met dingen bedenken waar ik mijn ketchup overheen kon gieten.
Pasta.
Eieren.
Patat.
Brood met honing.
Helaas liep ik net iets te dicht langs een amsterdammertje. De tas die over mijn schouder bungelde, stootte tegen het paaltje aan en ik hoorde een gesmoord gerinkel. Tas open, alles onder de ketchup.

Balen. Echt. Balen.

Advertenties