Deel 4: Luxuria

door Vinnerd

(onkuisheid – lust – wellust) 

1.lust

Waar ik nog nooit iemand over had gehoord, voordat het uitging met mijn ex, was dat je ook opeens geen seks meer hebt.
Natuurlijk, dat had ik zelf ook wel kunnen bedenken. Maar de koude, harde waarheid is dat ik daar simpelweg gewoon niet bij stil had gestaan. “Een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is.” Zoiets.
De eerste paar weken was dat het ergste niet, want los van het feit dat ik er afstotelijk uitzag (zo’n rood, opgezwollen hoofd, alsof ik voortdurend huilde, wat eigenlijk ook het geval was), stond mijn hoofd er totaal niet naar. Maar hé, ik ben ook maar eens mens met behoeften en mijn gaten moesten gevuld worden.

Grindr is een fenomeen waar ik me tijdens mijn relatie nooit aan gewaagd had. Maar nu hoefde ik me tegenover niemand meer te verantwoorden en kon ik doen wat ik eerder nooit durfde.

Misschien dat iemand dan denkt: Prima. Goed genoeg.


Voor internet-daten had ik mezelf altijd incompetent geacht. Niet omdat ik er op neerkeek. Dat zou hypocriet zijn, aangezien ik me ook ooit heb aangemeld voor speeddating op het stadsdeelkantoor van Amsterdam West. Daten via internet leek me alleen doodeng.
Ik heb een raar loopje. Mijn moeder zegt dat het komt omdat ik mijn knieën niet genoeg buig bij het neerzetten, maar wanneer ik dat wel doe, is het ook niet goed (ze wijst nog net niet met haar vinger, maar neem van mij aan, het is gewoon uitlachen).
Daar begint het al. Mijn loopje zie je niet op een foto. Dus stel nou dat ik een goede foto van mezelf weet te maken en die op een datingprofiel plaats. Dan bestaat de kans dat iemand die ziet en denkt: Dikke prima. Goed genoeg.
En dan stuurt die iemand mij een bericht en stuur ik een bericht terug en dan raken we in gesprek, wisselen misschien zelfs nummers uit en dan komt uiteindelijk dat moment dat we willen afspreken voor een biertje (of een rosétje, zoals ik me kan voorstellen). Moet ik hem dan van tevoren vertellen dat ik vreemd loop? Of hem gewoon in het ongewisse laten en hem compleet voor het blok zetten als ik aan kom hakken? Of ik zou kunnen zorgen dat ik er eerder ben dan hij (er vanuit gaande dat we in een café of iets soortgelijks afspreken) en dan alvast gaan zitten. Dan zou ik heel veel kunnen drinken en als we dan aan het eind van de avond afscheid nemen en hij me ziet weglopen, zou hij kunnen denken: Goh, die loopt vreemd. Zal wel van de biertjes (rosétjes?) komen.
Dat zou een optie zijn. Maar waar ik dan nog een oplossing voor moet zien te vinden, is mijn stem.
Als je nog nooit een verkouden giraffe heb gehoord, raad ik je aan om contact met mij te zoeken en te vragen of ik je eens wil bellen. Dan heb je, denk ik, wel een idee hoe zoiets klinkt.
Het probleem zit hem er vooral in dat mijn ademhaling heel erg hoog zit. Of, zoals mijn moeder dat zegt, mijn ‘emoties te dicht bij mijn stembanden’. Dit zou wel meteen mijn zogeheten brainfarts verklaren, wanneer je er iets uitfloept zonder van tevoren na te denken of dat wel daadwerkelijk is wat je wilt zeggen.
Die hoge ademhaling/emoties resulteert in een schraal stemgeluid. Dat gepaard met een nasale manier van spreken is gewoon niet prettig om aan te horen. Zelf heb ik er zelden last van, alleen als ik zo verkouden ben dat alles dichtzit en ik mezelf voortdurend kan horen praten. Maar voor een potentiele date zou mijn stem weleens een enorme afknapper kunnen zijn.

Ergens diep in mij zit een mensen-mens verborgen.


Maar misschien, zo bedacht ik me, vormden dit soort onzekerheden blokkades die mij belemmerden in mijn zoektocht naar de ware. En toen ik Grindr installeerde en geconfronteerd werd met een wijd scala aan vrijgezelle homoseksuelen, bedacht ik me dat er met mij misschien niet zo heel veel mis was. Althans, niet in vergelijking met de rest. Want perfect, dat is niemand, en zondaars, dat zijn wij allemaal.
Daarnaast, door het afspreken met Jammie was de kop er toch een beetje af. Ik had met iemand afgesproken via internet en ook al was dat louter vriendschappelijk, het was me ergens toch wel prima bevallen. Blijkbaar zit ergens diep in mij toch een mensen-mens verborgen, met een onverzadigbare behoefte aan sociale interactie.

Ik ontmoette Diederick, een dertigjarige man die er stukken beter uitzag op foto’s dan in het echt (zo bleek later). Maar beggars can’t be choosers en hij kwam erg grappig over.
Hij woonde bij de Van Hallstraat in de buurt, zo’n kwartier lopen vanaf mijn huis. Na een week berichten te hebben uitgewisseld, besloten we af te spreken. Bij hem thuis.

Na drie flessen wijn kwam het moment van innig oogcontact. Waarom hem dat opwond, weet ik nog steeds niet, wat ik neig er sterk naar een beetje scheel te kijken als ik dronken ben.
Omdat ik de bui al voelde hangen, wilde ik hem afschrikken, want seks leek me opeens niet zo leuk meer.
‘Ik heb ooit ergens gelezen’, begon ik terwijl ik hem strak aan bleef kijken, ‘dat oogcontact dat langer duurt dan zeven seconden kan duiden op twee dingen.’
Hij leek nog niet zo onder de indruk en hield zijn blik strak op mij gericht.
‘Op verlangen naar seks’, zei ik, wat achteraf gezien natuurlijk niet zo slim was, ‘of op verlangen naar moord.’
Dit had het moment moeten zijn waarop hij op me af zou knappen, maar hij boog zich naar me toe.
Dat hij totaal mijn type niet was, werd eigenlijk pas echt duidelijk tijdens het zoenen. Ik voelde nul komma nul passie. Maar dat weerhield hem er niet van om me op te tillen en mee te nemen naar de slaapkamer. Als ik me niet zo licht in mijn hoofd had gevoeld, had ik misschien nog mijn best gedaan mezelf er onderuit te lullen (haha, lullen, homoseks). Maar ik besloot ergens tussen bank en bed dat het maar gewoon het beste was in het moment op te gaan. Of misschien besloot ik dat niet, maar liet ik het gewoon gebeuren. Hoe dan ook, mijn eerste keer seks met iemand anders dan mijn ex in vijf jaar tijd was een feit.

Liefde gaat dan wel heel diep
Seks slechts een paar centimeter
Maar in liefde ben ik slecht
En in seks veel beter

Advertenties