Over

Mijn naam bestaat uit net zoveel letters als het woord ‘poeperd’, maar daar is lang niet alles mee gezegd. Ik ben een student en woon in een kneuterig paleisje in Amsterdam. Ik zeg kneuterig, maar eigenlijk weet ik niet zo goed wat dat woord betekent. Iets met gezellig en knus. Bij kneuterigheid denk ik altijd aan Marc-Marie Huijbregts, volgens mij is hij heel kneuterig. Hij is het type citroenthee-zonder-suiker, maar wel met honing. En een stroopwafel. Ik zag hem een keer fietsen en toen riep ik heel hard ‘hey!’ en hij riep heel hard ‘hey!’ terug en toen moest ik glimlachen en heb ik de rest van de dag met een piepje in mijn oor gelopen. Wat een stem.

Ik studeer ‘iets met communicatie’, zoals mijn moeder dat zou zeggen. Dit is overigens geen subtiel verwijt met betrekking tot haar betrokkenheid. Ze heeft nog drie kinderen en een eigen bedrijfje dus ik verwacht niet van haar dat ze precies weet waar ik me mee bezig houd. Ik vind het al heel wat dat het haar zo’n tachtig procent van de keren lukt haar kinderen in één keer bij de goede naam te noemen (“Cas! Uh, Jeroen! Uh, Rebec! Uh, VIN!”). Maar de studie bevalt goed en ik ben heel erg happy. Meestal. ’s Ochtends niet. Ik ben geen ochtendmens.

Nee, maar even serieus: je hebt werkpaarden en je hebt sierpaarden. En knollen. Ik ben een knol.
Ik spaar van die aluminium lipjes die aan een blikje frisdrank zitten. Ik heb er al een heleboel en mijn uiteindelijke doel is om er een tas van te maken. Die tas geef ik dan weg want ik ga daar natuurlijk niet zelf mee lopen. Verder houd ik me in mijn vrije tijd graag bezig met lezen, schrijven en tekenen en vind ik Caroline Tensen een onsympathieke kut.

Advertenties